studie

herfstdag

Mijn zicht op buiten wordt kaler dag na dag. Ik vind herfstblad op de stoep. Zomers rood waait zich uit onder het raam. De deur blijft dicht. Ramen gesloten. De verwarming gaat aan.
Ik nestel me in de herfst. Tegen de avond zak ik af naar mijn hoekje. Ik staar in het donker. Verfoei mijn spiegelbeeld. Een goed boek (nog steeds vol transatlantische liefde). Zacht deken. Languit lezen.

Nu druipt de regen langs het raam. De top van de boom helt zwaar over naar rechts. De kauw zweeft naar de tak. Blad dwarrelt naar beneden. De wind raast om de nok.

Ik nestel me aan de werktafel. Lamp aan. Warme trui. De nieuwe herfstdag kan beginnen.

voor Alice

We houden het vol om elke week een nieuwe quote op het bordje te schrijven. Vorige week stond er dat je niet moet wachten tot de storm voorbij is, dat je moet leren dansen in de regen.

Gisteren las ik bij Simone de Bauvoir dat ze Catherine Dunham had zien dansen (28 november 1948). ' ... een zwarte Amerikaanse vrouw, die zowel antropologe als danseres is. Nadat ze ergens in de VS was afgestudeerd, heeft ze zich in Brazilië en Cuba verdiept in de primitieve zwarte dans en nu heeft ze een grote groep zwarte dansers om zich heen en danst ze zelf ook, en probeert ze het publiek een indruk te geven van de Caribische dans. Ik hoorde dat ze in Chicago niet veel succes had. Ze is ook niet echt goed, want de woestheid die ze wil laten zien is in werkelijkheid een tamme voorstelling. 'Le tout Paris' zoals dat heet, was erbij aanwezig, ik zag Jean Cocteau en de mooie Josephine Baker in een prachtig wit gewaad: het hoogtepunt van de avond...'

Dus zocht ik even naar deze dame en vond dit stukje dans: Stormy Weather.

bloei

Dit maakte me blij deze middag. Op mijn bord lag een mooi takje rucola met gele bloei. Zomaar uit een zakje slamengeling. Van het blad heb ik gesmuld. Het bloempje heb ik in een klein glaasje gelegd.
Zo wordt er wat gele voldoening toegevoegd aan mijn dag.

herlezen

Ik wil de boeken herlezen die ik als zestienjarige las. Eén iemand staat in die leeservaring centraal. Simone De Beauvoir. Het was geen verplichte literatuur uit de schoollijst. Die hadden we trouwens niet. Ik vond ze tussen al die andere boeken in de bibliotheek. Voor mij was het een enorme ontdekking en het begin van al mijn leeservaringen. Ik rolde van het ene boek in het andere. Ontdekte andere auteurs. In het begin vooral Franse auteurs, ik las ze in vertaling.

Tot daar mijn voorgeschiedenis. Ik herlees ook  mijn eigen leven. Zo ontdek ik dat ik tot een oudere generatie behoor. Nagenoeg alle titels moet ik uit het magazijn van de bibliotheek opvragen. De oorlogsdagboeken stond wel netjes bij DEBE in het rek. Een transatlantische liefde ook. Zo intens liefdevol als ze schrijft aan Nelson Algren heb ik haar niet gelezen in haar oorlogsnotities. Dit is ook niet herlezen. Het kwam pas jaren later uit.
Ik geniet zo mee van haar krokodillenliefde. 'Je hebt me gestrikt, ik hou van je.' Op mijn leeftijd. Nu.

Ik las in één van de brieven een mooi stukje over Klee. Na het bezoek aan een overzichtstentoonstelling in 1948 waar ze meer dan honderd werken zag, schreef ze aan Nelson:
'...een heel leven, een heel mens, fantasierijk werk, soms abstract, in elk geval heel onwerkelijk. En wanneer je dan weer buiten komt en naar de echte avond kijkt, krijg je een schok en denk je: ja, zo is het precies. Dezelfde schoonheid, dezelfde humor, dezelfde treurnis en vreugde in rode en groene lichten van de echte nacht als in de werkelijkheid van die echte doeken met hun prachtige kleuren. Dus ik voel me goed vanavond. Dat lijkt me een prima criterium voor de beoordeling van literatuur of kunst: het is goed werk wanneer het je een innige voldoening geeft dat je het hebt gezien of gelezen.' (p. 183)

Met voldoening kan ik de dag beginnen.

De foto zag ik hier.

haar/hair

"Hair is simply protection women are wrapped in. Hair is like a caterpillar in a cocoon. But hair is more friendly in that the cocoon eliminates the subject. Silk, hair, wool are everywhere. Skeins are put together in a methodical fashion, whereas hair is unruly and free. It has to be restrained or braided." LOUISE BOURGEOIS

Overgeschreven in mijn notitieboek, mei 2007. Genoteerd na het lezen van : Deconstruction of the father. Reconstruction of the writings and interviews 1923-1997.

INGE

INGE, 2001
was, paardenhaar, hout, ijzer, polyester
levensgroot
BERLINDE DE BRUYCKERE