tanzt, tanzt,

'Ik krijg het kijken niet losgekoppeld van de taal.' Bernard Dewulf. Zo vergaat het me ook. Soms komen de woorden mijn hoofd binnen gekropen. Ik kan niet anders dan noteren. Doorhalen. Opnieuw. Toevoegen en doorkrassen. Tot het er staat en ik rust vind in die woorden.
Ik plaatste de woorden zonder beeld. Liet ze voor zichzelf spreken. Into one-another III to P.P.P. was de directe aanleiding. En ongetwijfeld het oneindig kijken naar de overige  afbeeldingen van haar werk.
Hoe meer ik keek, hoe meer ook een scène tussen de schaduw van hoge boomstammen op een betonnen vloer, tussen mijn woorden dansten.

Dat is zo mooi aan cultuur. Het beleven. Van het ene schone in het andere vallen. Daarin verzwolgen geraken. Het meenemen. Ook als is het een grijze dag als vandaag.

a joy

"A thing of beauty is a joy forever". JOHN KEATS

Ik kon gisteren (opnieuw) genieten van  Bright Star. De traagheid en de schoonheid van de woorden. Subtiele tederheid. Verstilde interieurs. Het naaien met naald en draad. Wapperend linnen. Verhelderende regen. Ik geniet nog na. En tracht te vergeten dat het woord 'school' binnen sluipt in onze gesprekken. Met gedeelde gevoelens. Totaal nieuw voor ene dochterlief. Een laatste jaar secundair onderwijs voor de oudste. Voor mezelf blijft het nog afwachten. Hoeveel uur en voor welke groepen. Je leert er mee te leven. Een fijn gevoel is het niet.

Misschien moet ik vandaag een vlinder binnenhalen. De ramen openen. Zachte woorden herlezen. Een draad door het oog van de naald laten glijden. Dromen. Gewoon genieten van de schone dingen die ik om me heen zie.