donker

'daarvoor moet het donker worden' DAVID VAN REYBROUCK

Met één dag vertraging had ik een avond in gezelschap van zomergast David Van Reybrouck. (dank je wel Patrice!) De regen kletterde langs het raam. Tijd werd gevuld met mooie woorden. Bedenkingen. Littekens die nooit helen. Over 'nuages'. Je moet er ontvankelijk voor zijn. Emotionele woorden van Marguerite Duras. Dat schrijven 'niets' zeggen is. Het is schrijven. Een schrijver praat niet. Dat het onmogelijk is om iemand over een boek te vertellen. Een boek in wording. Een boek is als de nacht. Oui. Zoveel meer.
De okeren helft van de auteur en de mosgroene. Daarvoor moet het donker worden.

de appel

"liefhebben als de appel van zijn oog"

Ik grasduinde bij 'appel'spreekwoorden en kwam deze tegen. Nooit eerder gehoord. Iemands oogappel zijn wel. Ik heb er twee.
Ik heb je lief als de appel van mijn oog.
Lief. Mooi. Teder.

des mots

"Ah! j'adore les beaux mots claironnés de lumière. Je vous aime, mots sensibles de nos douleurs, mots rouges et citron d'Espagne, mots bleus d'acier des mouches élégantes, mots parfumés des soies vivantes, mots fins des roses et des algues odorantes, mots piquants des bêtes d'azur, mots des gueules puissantes, mots d'hermine immaculée, mots crachés des sables et de la mer, mots plus verts que Toison de Syrène, mots discrets des poissons soupirés dans les coupes, mots des cloches et des cristaux, mots cinglants, mots glacés, mots froids du marbre blanc, mots amers, mots des Lys de France et des bluets flamands, mots très doux sonnant picturalement, mots plaintifs des chevaux battus, mots des maux, mots des fêtes, mots d'ouragan et de tempête, mots des vents, mots des roseaux, mots sages des enfants, mots des pluies et des pleurs, mots sans rime ni raison, je vous aime, je vous aime!!"
James Ensor.

Gelezen in: Verzameld werk. Karel Van De Woestijne (deel IV). Brussel: Manteau, 1947.

stille woorden

 

 



'Mijn gezicht wordt gewassen door de druppeltjes van de regen.' Farzana.

Woorden die ik wou bewaren. Farzana is van geboorte Afgaanse. Ze leeft minder dan twee jaar in ons land en gebruikt onze taal op een bijzondere en poëtische manier. Ik was vol van verwondering. Farzana maakte me bij ons gesprek warm voor de Perzische traditie wat taal betreft. Het in woorden kneden van wat mooi is in jouw omgeving. Als een gewoonte. Als thee drinken. Opstaan en weer slapen gaan.

Zonet vroeg ik me af hoe zij deze prachtige, als beschilderde bloemblaadjes van de anjer zou beschrijven.

Vandaag noteerde ik de voorbijrazende wolken in waterverf en leg een tijdschrift open bij een verstild interieurbeeld. Ik moet alleen nog de gepaste woorden vinden.