Posts tonen met het label dorp. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dorp. Alle posts tonen

24.9.14

streepje



























Bij het vallen van de avond. Een streepje rood licht.

7.9.14

horen
































Het is zonnig en ik zit buiten. Ik luister niet. De geluiden dringen zich aan me op. De koeien die vanuit de verte loeien alsof ze straks naar de slachtbank verhuizen. De wagens die ergens heen rijden of op terugtocht zijn. Een tractor die traag knorrend van het veld komt. Een gesprek tussen een fietsend paar waarvan ik een klein fragment opvang. Een huilend kind. Eén van de vele zondagse motards. Ik wil mijn oren dichtstoppen, zo heftig kan het zijn. Feestvierende buren.
Gelukkig is er de weergave van wat Marguerite Duras vindt waardoor ik me even heel ver waan.





12.8.14

praten en luisteren































Wandeling in het 'Mega Mindy bos' met Victor en Niels. Het waaide hevig. Ze ontdekten pratende bomen. "Stop het!" Met de hand vooruit werd de bomen gesmeekt te stoppen met zo hard hun takken over en weer te schudden. "De bomen praten wel, maar luisteren niet Niels."


11.6.14

na































Na de storm. Sommige sporen worden langzaam weggewist. Anderen laten nog even op zich wachten. Iedereen in deze straat (en elders) heeft gebroken verhalen. Een verzameling stuk geslagen dakpannen. Groen dat tijd zal nodig hebben om zich opnieuw in alle glorie te laten zien. Het kindergietertje dat straks richting containerpark mag. Deze ochtend zag ik op het zolderraam tussen stof door de inslagen van de hagelbollen.

9.6.14

nacht
































Er bewoog oranje en paars door de lucht gisterenavond. Deze ochtend  liggen de akkers er vredig bij. Strepen mist blijven hangen en vertellen niets van het onweer dat er deze nacht overheen raasde.

In geen tel werd ons huis bekogeld door forse hagelstenen. Sinds het licht is kan iedereen de schade pas echt overzien. Ik haal bloemen binnen die ik liever aan de struik had gelaten. Nagenoeg elke wagen die buiten stond is beschadigd. Alles wat van plastic is werd geperforeerd met gaten in alle formaten. Dakramen, koepels en ramen zijn stuk geslagen, (gelukkig niet bij ons)...
Sinds vroeg in de ochtend is de brandweer druk doende om bij iedereen die dat wenst, te helpen.

De vogels fluiten. De zon breekt door. Tijd voor een kop koffie die me wakker moet houden.

18.5.14

fragmenten





























Wat jullie niet kunnen horen. De tractors die al sinds 6 u deze morgen gras maaien op de akkers. Achter de boom. Het paard kijkt toe. Tussendoor wat kikker gekwaak. Snelheid testende motard een eind verder in het dorp. Ruisende kruinen. Roekoeën van een duif. Fietsers op een zondags uitje. Zingende vogels. Een tegen het dakraam aan vliegende bromvlieg. Of was het een hommel?


15.5.14

bos





























Op een dag als vandaag geeft het bos me de inspiratie die ik nodig heb.

19.8.13

getrouwd!



































Er werd getrouwd in het dorp. Met stoet en dorpsgenoten die in 'tenue' volgden tot de feesttent. Reus Winfried, een nazaat van onze dorpsstichter Wippula, zocht zijn grote liefde buiten de grenzen van ons dorp. Ons dorp zou ons dorp niet zijn als niet iedereen zou meevieren met dit feestelijk Afrikaans huwelijksfeest. Grote broer (foto 3, 3de van links) schreef het huwelijkslied en iedereen zong mee. Een Afrikaanse muziekgroep maakte het feest echt af. Was ik in de Afrikaanse jurk van tante Coco, ik danste mee. Zakdoek in de lucht en me mee laten drijven op het ritme.
(Ik zat aan de zijlijn. Met fotoapparaat in de hand. Maar wie goed keek zag het ritme in mij.)







17.8.13

dorpskermis































Kermis in het dorp. Een periode in het jaar waar ik liever over heen zap. Niet echt mijn ding. Muziek in de straat van 's morgens tot laat in de nacht. Feestvierders die geamuseerd hun weg naar huis zoeken. Maar het mag gezegd worden: de dorpsgenoten weten hoe ze gezellig kunnen feesten. Daar heb ik bewondering voor. Volks en ludiek. Omliggende dorpen kunnen de sfeer niet imiteren.
Gisteren startte het weekend met de traditionele lattenkoers. In groepsjes verkleed op latten een parcours door het dorp afleggen. Zelfs de minister van cultuur werd gespot! Vandaag was er het 'Wibbegemse weiden survival contestje'. Dochterlief streed ook mee met enkele vriendinnen uit de jeugdbeweging. Ze werden tweedes! Voor maandag staat er een Afrikaans getint reuzenhuwelijk gepland. (Waar haalden ze de mosterd vandaan?). Misschien moet ik dan maar even vanaf de zijlijn toekijken met het fotoapparaat in de hand.